Veronique Schrama

Industrieel landschap als ongedefinieerde ruimte opgebouwd uit beton, asfalt, containers en fabrieken. Waar men machines kan horen. Kantoren als dozen op elkaar geplaatst. Computers geven toegang tot een virtuele ruimte. Hebben deze onbestemde ruimtes een hartslag, ademen ze, bezitten ze een ziel? Of zijn ze alleen maar kunstmatig en gefabriceerd?

Veronique Schrama probeert antwoorden op deze vragen te vinden met haar project Mass-Mechos Structure ; een omgeving die totaal uit een industrieel landschap bestaat waarin de machines de enige bewoners zijn. Een werkelijkheid waarin kunstmatigheid het van de natuur heeft overgenomen en alle ecosystemen heeft voorbij gestreefd. Met haar monumentale, industriële houtskooltekeningen zoekt ze naar een relatie tussen uit haar kindertijd van grote machinehallen, en structuren en machines die ze nu ontwikkelt. Ze wil de plaatsing van machines en geproduceerde objecten in onze samenleving bepalen, en onderzoeken hoe een industrieel landschap zou functioneren als een levende werkelijkheid op zich.

on behaviour- oiltankers reloading 150 x 500 cm 5400,-

'habitat of conveyor belts' 200x75 cm tekening. 1150,-

The large particle collider houtskool 35x100 cm

Damm Turbine under Construction 30x40cm houtskool 850,-

Transistors energizing. 30x40cm houtskool 850,-

Entrance to the Database. 30x40 cm houtskool 850,- incl lijst.

machine scraper 270x140 houtskool. 3600,-

The Confinement of Machines. 70x100 cm 3200,-